Jorien van den Heuvel van Vlirdens ziet een vloedgolf aan administratieve lasten en ellende op de zorg afkomen door de nieuwe cao VVT.
Wie heeft die cao VVT in elkaar gedraaid en durft zijn hand op te steken?
Sorry, dat klinkt niet erg aardig. Maar ik heb inmiddels al meerdere organisaties gesproken die zich echt geen raad weten met de cao VVT. Leuke afspraak hoor: vaste opkomsten per contractgrootte, tenzij er losse afspraken worden gemaakt met medewerkers. Maar, hoe controleer je dit dan in roosters? Planningssoftware is hier niet of nauwelijks toe in staat en procesmatig is het ook nog wel een uitdaging. Wat doe je bijvoorbeeld als de medewerker zelf ruilt? Of een extra dienst inplant met zelfroosteren?
Collega’s Nienke Dost en Loes Kempen namen afgelopen week ongeveer 30 WFM-vakspecialisten van Vlirdens mee in de belangrijkste veranderingen uit de cao VVT. Natuurlijk volgde er een brainstorm en zijn we adviezen aan het formuleren. Maar serieus, als wij als experts er al zo druk mee zijn en het lastige materie vinden om praktisch uitvoerbaar te maken, dan is er toch iets geks aan de hand? Al helemaal als je deze plannen legt naast de wens voor minder regeldruk in de zorg. Want ik zie een vloedgolf aan administratieve lasten en ellende op ons afkomen.
Administratieve lasten en ellende
- Softwareleveranciers moeten extra functionaliteit gaan bouwen = extra kosten voor zorgorganisaties.
- Salarisadministratie moet een proces inregelen voor de “25 euro” per dienst die medewerkers extra krijgen voor meer opkomsten.
- HR/Teamleiders moeten met elke medewerker een gesprek aangaan over hoe de medewerker ingeroosterd wil worden. En wat de voor- en nadelen van bepaalde keuzes zijn.
- Beleid moet worden opgesteld voor vrijwillige ruilingen en extra diensten t.o.v. de extra vergoeding.
- Roostermethodieken moeten per medewerker worden aangepast op basis van de gemaakte keuzes.
- En zolang we geen ondersteunende software hebben, moet de planner alle roosters doornemen met de gemaakte afspraken in de hand om na te gaan of er sprake is van extra diensten.
Ik vergeet vast nog honderd dingen, dus vul vooral aan.
De achterliggende basisgedachte is natuurlijk hartstikke goed, want we moeten goed voor onze medewerkers in de zorg zorgen. Maar bovenstaande gevolgen voelen voor mij toch echt als verspilling van geld, tijd en energie. Vandaar dus mijn lichtelijk gefrustreerde start van dit stukje: wie heeft dit nou weer bedacht?
Zien jullie het positiever? En hebben jullie al een strak plan om de cao te implementeren? Ik ben heel benieuwd!
Jorien van den Heuvel is al meer dan 10 jaar verbonden aan Vlirdens. Haar missie is om personeelsplanning op de kaart te zetten bij alle (zorg)organisaties in Nederland. Vlirdens is een organisatie die al meer dan 15 jaar zorgorganisaties ondersteunt bij het professionaliseren van hun personeelsplanning.
NB: Pro-tip: nodig een planner uit bij de volgende cao-onderhandelingen. Ik bied me aan. 😊
