
Willeke Lourens werkte jarenlang als projectleider en leidinggevende in de zorg, maar ontdekte dat haar hart vooral lag bij de gesprekken met medewerkers. Vijf jaar geleden stapte ze over naar HR. Inmiddels combineert ze meerdere rollen en vertelt ze over de uitdagingen, kansen en mooiste momenten van HR in de zorg.
Na haar opleiding International Hospitality Manegement werkte Willeke Lourens jarenlang in de zorg, eerst als projectleider en later als leidinggevende. Hoewel ze met plezier leidinggaf, ontdekte ze gaandeweg dat vooral de gesprekken met medewerkers haar energie gaven. Vijf jaar geleden besloot ze daarom de overstap te maken naar HR. “De deur naar de functie van HR-adviseur stond op een kier en die heb ik heel snel ingetrapt. Als leidinggevende kon ik op individueel niveau verschil maken, maar als HR-adviseur kan ik op grotere schaal bijdragen: voor een team, voor de organisatie en uiteindelijk voor de zorg als geheel.”
Meerdere rollen combineren
Die keuze bleek een schot in de roos. Inmiddels combineert Lourens meerdere rollen. Ze werkt als projectleider voor de MDIEU-subsidie bij RIBW Arnhem & Veluwe Vallei, als HR-adviseur bij Stadsboom Nijmegen en daarnaast als zelfstandig ondernemer. “Mijn werk bestaat grofweg uit drie onderdelen: beleidsontwikkeling, projectleiding en advisering. Vaak pak ik ook kleinere opdrachten op, zoals het herschrijven van een functiehuis, het checken van een vaststellingsovereenkomst of het stroomlijnen van een stroperig proces. Ik hou ervan om overzicht te creëren, een procesvoorstel neer te leggen en vervolgens aan de slag te gaan.” Naast haar vaste werkzaamheden bouwt ze aan haar eigen onderneming. Ze voert netwerkgesprekken, volgt trainingen, doet haar boekhouding en werkt aan een website. Het ondernemerschap geeft haar energie. Al vraagt het ook lef om steeds nieuwe stappen te zetten.
Mooiste aan HR in de zorg
Wanneer Lourens over haar werk vertelt, klinkt haar passie duidelijk door. “Het mooiste aan HR in de zorg is dat ik er kan zijn voor de mensen die gewend zijn om altijd voor anderen te zorgen.” Ze geeft voorbeelden die haar dagelijks inspireren: hoe een collega iemand met cerebrale parese aanmoedigt om nog een keer op te staan, hoe een kind leert traplopen of hoe vrijwilligers en cliënten aan elkaar gekoppeld worden. Het zijn juist die momenten van menselijke verbinding die laten zien waarom de zorg zo bijzonder is. Toch zijn er ook situaties die haar raken. “Het meest uitdagend vind ik de gesprekken met medewerkers die hun motivatie gaandeweg zijn kwijtgeraakt. Die wel door zijn gegaan, maar zichzelf uit het oog zijn verloren. Dit kunnen de mooiste en de moeilijkste gesprekken tegelijkertijd zijn. Ik kan er echt van betekenis zijn, al baal ik er ook van dat het soms zo ver is gekomen.”
De uitdaging van behoud
Over de arbeidsmarktproblematiek in de zorg is Lourens helder. “De cijfers zijn ronduit zorgelijk. Tussen 2024 en 2028 stromen er 191.700 nieuwe medewerkers in, terwijl er 168.000 vertrekken. Netto levert dat maar 23.000 extra mensen op, terwijl de zorgvraag alleen maar blijft stijgen.” Voor haar is de kernvraag daarom: hoe behouden we de mensen die we hebben? Volgens haar is investeren in behoud onmisbaar. Minder bureaucratie, minder administratieve druk en meer ruimte voor de passie van zorgprofessionals. “We moeten de bureaucratie terugdringen, de administratieve druk verlagen en vooral zorgen dat zorgprofessionals hun werk met plezier kunnen doen.”
Ondersteunen leidinggevende
Een belangrijk aandachtspunt ziet ze in het ondersteunen van leidinggevenden. Lourens benadrukt dat zij onmisbaar zijn voor de verbinding met hun teams en dat ze daarbij versterking nodig hebben. “Naast investeren in de vitaliteit van de medewerkers, moeten we investeren in leidinggevenden (die blijven). Die echt een relatie met hun team opbouwen en hen ondersteunen waar ze dat nodig hebben.” Volgens haar hoeven leidinggevenden niet alles alleen te doen. “We moeten leidinggevenden ontlasten, hen omringen met mensen die hen op een deelgebied ondersteunen. Zodat zij niet een soort homo universalis hoeven te zijn, maar kunnen doen waar ze goed in zijn: hun mensen de aandacht en ondersteuning geven die ze nodig. Zij zorgen immers voor de cliënten, daar gebeurt het.”
AI in de zorgpraktijk

Kunstmatige intelligentie is een onderwerp waar Lourens zich de laatste tijd nadrukkelijk in verdiept. Ze volgt de ontwikkelingen rond de Europese AI Act en kijkt hoe dit zijn weerslag kan hebben op HR in de zorg. “AI gaat een grote rol spelen, ook in de zorg. Het kan zelfs een deel van de oplossing zijn voor het arbeidsmarktprobleem. Zo lang we de kosten in bedwang houden en weten hoe we er mee om willen gaan.” Zelf gebruikt ze AI al regelmatig in haar werk. “Ik zet het in om lange teksten samen te vatten, ideeën te genereren of presentaties te maken. Soms vraag ik AI om alle mails rond een bepaald onderwerp te bundelen en de openstaande actiepunten eruit te halen. Dat scheelt enorm veel tijd.” Ook voor creatieve toepassingen draait ze haar hand niet om. “Laatst liet ik een lied maken voor de afsluiting van een coachingsweek. Dat gaf zo’n bijzondere draai aan het programma. AI is geen vervanging van mijn werk, maar wel een hulpmiddel om het leuker en effectiever te maken.”
Indrukwekkende momenten
Sommige gesprekken met medewerkers zijn Lourens extra bijgebleven. Een voorbeeld is een eindevaluatie na een langdurig verzuimtraject. “De 104 weken waren bijna voorbij, de medewerker had de WIA toegekend gekregen en zowel de leidinggevende als ik waren nieuw voor haar. De leidinggevende kwam binnen en zei: “Ik heb me helemaal niet kunnen voorbereiden.” Dat herkende ik meteen, want vroeger zat ik vaak in diezelfde situatie: te weinig tijd, te veel drukte. Nu was het anders. Ik had me ingelezen, het UWV-traject uitgezocht en nagedacht over een passende afronding. Daardoor kon ik het gesprek begeleiden en de leidinggevende ontzorgen. Voor mij was dat een bijzonder moment: ik wist hoe het voelde om onvoorbereid te zijn en juist daarom kon ik nu het verschil maken.”
Tips voor andere HR-professionals in de zorg
Wanneer het gaat om adviezen aan andere HR-professionals is Lourens duidelijk. “Donders goed luisteren, data verzamelen en analyseren. En de uitkomsten delen met leidinggevenden en bestuur. Help mee om veranderprocessen vorm te geven en wacht niet tot je gevraagd wordt, maar bied zelf aan waar je kunt ondersteunen. Denk vooruit en focus op de lange termijn, want sommige dingen kunnen echt wachten, ook al voelt dat soms anders.” Daarnaast ergert ze zich aan één term die volgens haar beter kan verdwijnen: HR-feestje. “Die term hoor je eigenlijk alleen onder HR-professionals. Als je iets belangrijk vindt, zorg er dan voor dat je aan tafel zit en draagvlak creëert.” Volgens haar wordt de term vaak als waarschuwing gebruikt, maar in de praktijk heeft ze nog nooit een bestuurder of manager horen zeggen dat iets een HR-feestje is. Voor Lourens is het een label dat HR-professionals zichzelf opleggen, terwijl ze zich juist zouden moeten richten op de waarde die ze toevoegen aan de organisatie. “Als je ergens van overtuigd bent, zorg er dan voor dat je met dat thema aan tafel komt. Creëer draagvlak door te laten zien wat het oplevert voor medewerkers en voor de organisatie. En als blijkt dat er geen draagvlak is, onderzoek dan welke prioriteiten hoger liggen. Misschien heb je iets over het hoofd gezien.”
