
Een vaststellingsovereenkomst hoort duidelijkheid te geven bij het beëindigen van een arbeidsovereenkomst. In deze zaak ging dat mis. Een jeugdzorgwerkgever kwam gemaakte afspraken niet na en werd daarvoor stevig op de vingers getikt door de rechter.
Een jeugdzorgmedewerker begon op 1 mei 2025 bij een kleine zorgorganisatie. Drie maanden later besloten partijen het dienstverband met wederzijds goedvinden te beëindigen. In de vaststellingsovereenkomst van 31 juli 2025 stond dat het dienstverband per 1 oktober 2025 zou eindigen.
De werkgever beloofde:
- Betaling van achterstallig loon van € 4.000 (waarvan € 2.648,84 bruto en € 1.351,16 netto binnen 5 dagen);
- Een beëindigingsvergoeding van € 279,20 bruto;
- Een vergoeding van € 700 exclusief btw voor juridische kosten.
De werkgever betaalde alleen het nettobedrag en gaf aan dat de rest zou volgen als er weer financiële ruimte was. Ondanks herhaalde aanmaningen bleef betaling uit. De werknemer stapte daarop naar de kantonrechter.
Het oordeel van de rechter
De kantonrechter was duidelijk: de vaststellingsovereenkomst is bindend. De werkgever had de verplichtingen niet tijdig nagekomen en kon zich niet beroepen op geldgebrek.
De rechter veroordeelde de werkgever tot:
- Betaling van het achterstallig loon over juli, augustus en september 2025 (€ 2.648,84 bruto per maand), telkens vermeerderd met wettelijke rente;
- Betaling van de beëindigingsvergoeding van € 279,20 bruto;
- Betaling van de vergoeding van € 700 exclusief btw voor juridische kosten;
- Het verstrekken van deugdelijke bruto/netto-specificaties en een eindafrekening met vakantiegeld binnen 14 dagen;
- Een dwangsom van € 100 per dag bij niet-naleving, met een maximum van € 2.500.
Daarnaast werd de werkgever veroordeeld tot betaling van de proceskosten van € 1.158,40, te vermeerderen met wettelijke rente.
De rekening
Alles bij elkaar liep de schade voor de werkgever op tot ruim € 10.000. Het ging om achterstallig loon, de afgesproken vergoedingen, proceskosten, rente en een mogelijke dwangsom. De rechter maakte duidelijk dat financiële problemen geen excuus zijn om een getekende overeenkomst niet na te komen.
De les voor HR in de zorg
Een vaststellingsovereenkomst verplicht beide partijen tot uitvoering. Voor HR in de zorg betekent dit:
- Betaal afgesproken bedragen tijdig, inclusief vergoedingen en specificaties.
- Controleer vooraf of de organisatie financieel in staat is om aan de afspraken te voldoen.
- Houd rekening met wettelijke rente en dwangsommen bij te late betalingen.
- Zorg dat je de eindafrekening en loonstroken correct en op tijd verstrekt.
In de zorgsector, waar men veel tijdelijke contracten afsluit, kan slordige naleving van afspraken leiden tot rechtszaken en reputatieschade.
Tot slot
De rechter liet geen ruimte voor twijfel: wie een vaststellingsovereenkomst tekent, moet deze nakomen.
Dit artikel is geschreven door PascalAI.
